.
2025թ., Հունվարի 29

Ղևտական 22․1-9                                                                          Չորեքշաբթի   |   Հունվար 29

 

 

 

․․․ես եմ Տերը, որ սրբագործում եմ նրանց։ Ղև․ 22․9

 

ՍՐԲԱԳՈՐԾՈՒՄ

 

  Արվեստի թանգարանում կերամիկական գեղեցիկ քանդակներ դիտելուց հետո ինձ առաջարկեցին ինքս պատրաստեմ մի կավե անոթ։ Երկու ժամ ծախսեցի՝ ձևավորելով ու զարդարելով իմ ստեղծագործությունը, արդյունքում ստացվեց փոքր, ծուռ ու անհավասարապես ներկված խեցեգործական փոքրիկ անոթ։ Իհարկե գրեթե անհնար է հավատալ, որ նման մի աշխատանք երբևէ կարող էր արժանանալ որևէ թանգարանի ուշադրության։

Բարձր չափանիշներով ապրելը դժվար է: Այդ պատճառով Իսրայելի քահանաները մի օր կանգնել էին դժվարության առաջ: Նրանք մեծ ջանք էին գործադրում, փորձում էին խստորեն հետևել Աստծո տված հրահանգներին՝ պահպանելով ծեսական մաքրությունը և զոհաբերությունների կանոնները, սակայն հաճախ չէին կարողանում հասնել կատարելության։ Ի վերջո, Աստված, տեսնելով նրանց ապարդյուն ջանքերը, մի օր ասաց Մովսեսին. «Ես եմ Տերը, որ սրբագործում եմ նրանց» (Ղևտ․ 22․9)։ Սա ցույց էր տալիս, որ միայն Աստծո զորությամբ ու սիրով է հնարավոր իրական սրբությունը՝ ոչ թե մարդկային ջանքերով։

Միայն Հիսուսն է մեր կատարյալ Առաջին քահանան, և միայն Նրա խաչի մահը կարողացավ բերել այն իսկական ու անթերի զոհը, որն ընդունելի էր Աստծո առաջ։ Նա աղոթեց Իր աշակերտների համար. «Եվ ես ինձ նրանց համար եմ սրբացնում, որպեսզի նրանք էլ սրբացվեն ճշմարտությամբ» (Հովհ. 17․19): Երբ մեզ թվում է, որ մեր սրբությամբ ապրելու փորձերը պարզապես ոչ լիարժեք և անբավարար են, դա իրականում ճիշտ է։ Սակայն մենք կարող ենք հանգստանալ այն կատարյալ գործի մեջ, որ արդեն կատարել է Քրիստոսը, և ապավինել Սուրբ Հոգու զորությանը՝ ապրելով Նրա համար։

 

Երբ անկեղծորեն քննենք մեր կյանքերը, կտեսնենք, որ սրբության պակաս ունենք, բայց փա՛ռք Տեր Հիսուս Քրիստոսին, որ Իր սրբությամբ մեզ սրբացնում է։

 

Աղոթք –  Տե՛ր Հիսուս, շնորհակալ եմ, որ Քո միջոցով կարող եմ սրբանալ և ապրել Քեզ հաճելի կյանք։ Ամեն։






Աստվածաշունչը մեկ տարում      |      Ելք 21-22, Մատթեոս 19